مسجد جعفری گیشا - شب سوم مسجد به مسجد
ویدئو مراسم شب سوم طرح مسجد به مسجد پویش گلدسته های ایران در مسجد جعفری گیشا با مداحی حاج سیدمجید بنی فاطمه در اسفند ۱۴۰۴ در شب های ماه مبارک رمضان
دارم فکر می کنم که شاید دنیا با تمام اجبارهایش عرصه اختیار آدمیزاد است. شهیدی که لبخندش بر روی طاق نصرت مسجد جعفری قاب شده بود و شامگاه نوزدهم دی ماه سادگی نگاهش در میان شعله ها سوخت.
در همین آب و خاک نفس کشیده بود و انگار ۴۰ سال است دارد انتخاب می کند برای این خاک و این پرچم بسوزد.
روح اش شاد آقای رئیسی قرآن را رو دستش گرفت و برد بالا.
«هرگز نمی سوزد ابدی است تا زمین زمین است و زمان زمان باقی است. آتش توهین و تحریف حریف حقیقت نخواهد شد.»
به کدامین گناه سوخت این مسجد؟ که هر هفته صدای کمیل و عاشورا و ندبه اش در کوی نصر طنین انداز میشد و بیش از ۵۰ خانواده نیازمند تحت حمایتش بودند.
مگر کار کوچکی بود میعادگاه کودکان و نوجوانان محل بودن آن هم در روزگار هجوم رسانه های رنگارنگ؟
مسجدی که آجر به آجرش را عشق خدمت به مردم روی هم چیده باشد عجیب نیست اگر مردی را پیشاپیش صف های جماعت اش ببیند که سیدالشهدای خدمت بود و عزیز دل ملت.
و کاش کسی بود که می پرسید سوختنی ها را شما سوزاندید و ما می سازیم با نسوختنی ها چه خواهید کرد؟
«طرح مسجد به مسجد در ۱۴ شب در شب های ماه مبارک رمضان ۱۴۰۴ در مساجدی که توسط اسلام ستیزان به آتش کشیده شده اند برگزار میگردد»
