از من بگذر من ویرانم

دانلود صوتی مداحی زمزمه از من بگذر من ویرانم با نوای حاج محمود کریمی مناجات با امام حسین (ع) با متن شعر نوحه در اسفند ۱۴۰۴ هیئت رایه العباس (ع)

از من بگذر من ویرانم
من یک آوار از عصیانم
از من بگذر من گریانم
حقم نار است خود میدانم

بر دوش خود بار گناه میبرم
بارم را با روی سیاه میبرم
از خوف تو به تو پناه میبرم

آغوش وا کن
آقا جان بر طفل نادم خود بغل بده
آغوش وا کن
آقا جان بر طفل نادم خود بغل بده
آغوش وا کن
مولاجان غریبه محل را محل بده
آغوش وا کن آغوش وا کن

روحم را با خود دمخور کن
نان جرمم را آجر کن
من بی لطفت یار شمرم
جان زهرا من را حر کن

جانا من دل مرده ام حیاتم بده
از چنگال نفسم نجاتم بده
پای رفتن سوی صراطم بده

آغوش وا کن
ولگرد پاپتی بی کس و کار آمده
آغوش وا کن بر دامان مهرت دست غبار آمده
آغوش وا کن

نامش عشق است
او باران است او بابای یک ریحانه است
در آغوش این ریحانه روی خاک یک ویرانه است

این دختر با روی کبود آمده
از روسریش بوی دود آمده
از محله های یهود آمده
باباجان! آغوش وا کن

آغوش وا کن
این رأس پیشانی شکسته را بغل بگیر
آغوش وا کن
لب های خیزران نشسته را بغل بگیر
آغوش وا کن

شب سوم رسیده و انگار درد و دل هام بوی غم دارد
شب سوم رسیده و در دل ما آتش داغ خیمه گاه پر است

با خودم گنج روضه آوردم
روضه دختری که می گوید
آه بابا بیا بیا که دلم
از غم و زخم قتلگاه پر است

نیمه شب تا ز ناقه افتادم
زجر آمد به هق هق افتادم
زیر پای مرا ببین بابا
همه از خارهای راه پر است

پهلوی کوچک شکسته من
یادگاری زجر را دارد
جای دستان ساربان و سنان
روی این طفل بی گناه پر است

هر کجا دست میکشد عمه
ناله من بلند میگردد
لب عمه ز وای وای پر و
لب من هم ز آه آه پر است

نان ما غم شده است عیبی نیست
موی من کم شده است عیبی نیست
عوضش پنجه های پیر زنان
از همین گیسوی سیاه پر است

من فقط یکم موهام سوخته همین
یکمم کبوده رنگم مگه نه
لباس هام یه ذره نامرتبه
ولی من هنوز قشنگم مگه نه